RAP AROUND THE WORLD

Ta strona poświęcona jest rapowi z całego świata. W hip hopie siedzę ponad 25 lat, zbieram płyty i nie ściągam ich z netu - chyba, że są to nielegale. Moja kolekcja płyt sięga ponad 15.000 sztuk - muszę chyba kupić większe mieszkanie, aby jeden pokój przeznaczyć TYLKO na płyty CD :) Nie spodziewaj się linków z downloadem - na pewno gdzieś sobie daną płytę znajdziesz - nie tu. I nie spodziewaj się też wielu nowości - ostatnio hip hop śmierdzi. Spodziewaj się za to recenzji rapu z ponad 100 krajów, albumów takich bardziej znanych i takich, o których słyszysz po raz pierwszy - może po taką płytę sięgniesz? Zapraszam na podróż po świecie hip hopu.
## Na dole dodałem flagi, żeby łatwiej było znaleźć coś z odpowiedniego kraju :)
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pastor troy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pastor troy. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 6 lipca 2014

PASTOR TROY FOR PRESIDENT - PASTOR TROY

Real Thang 2000

1. We Ready
2. Champion
3. Get off Me    feat. LUDACRIS
4. No Mo Play in G.A.
5. Fuck Miracle
6. Bring Ya Army
7. It’s Going Down   feat. MIKE GOLD
8. Help Me, Rhonda
9. Then I Gotta Change
10. Ghetto Raised
11. Pastor Troy for President
12. It’s Going Down Here
13. We Ready 2000
14. It’s on da Map    feat. DRAMA FABO
15. Cut Em Off    feat. LIL MAMA
16. Do It    feat. RASHEEDA
17. Back Up   feat. BABY D 

    Trzeci album legendy południowego rapu z Augusty jest w zasadzie składanką. Troy powrzucał tu swoje kawałki z innych płyt, niekoniecznie swoich, więc mamy tu coś w stylu przekrojowego albumu Greatest Hits - tyle, że Pastor poszedł dalej i idzie po prezydenturę. W rapie naturalnie.
    Muzyka jest bardzo typowa dla brudnego południa Stanów, zwłaszcza dla stanu Georgia. To cykające, często połamane bity z pudełkowatymi werblami. To syntetyczne melodyjki, układane na komputerze i klawiszach. Owszem, te perkusje są bardzo urozmaicone i za każdym razem inne, ale mniej odpornych mogą irytować cykaniem, kląskaniem, stukaniem, cirpaniem, turkaniem i innymi dziwnymi odgłosami. Ilość sampli jest tu minimalna, bo producenci dbali raczej o to, żeby kawałki były bangerowe i bujały każdym gettem w Auguście. Ale oczywiście producenci wzięli trochę ze spuścizny muzyki - takim najbardziej oczywistym przykładem jest 'Then I gotta change' z samplem z 'I wanna be your lover' Prince'a, bo sampel jest mocno charakterystyczny, ale przecież również 'Help me Rhonda' to nic innego jak przeróbka hitu The Beach Boys. Podkłady bardzo dopasowane są do stylistyki wokalnej Pastora, są wściekłe. 
    Wściekłość jest słowem-kluczem, bo Troy ma niezwykle agresywny flow, wrzeszczy wersy swoim zdartym głosem, co jakiś czas pokrzykując swoje słynne 'we readee!!'. Koleś drze ryja konsekwentnie od prawie dwóch dekad, a w jego stylistyce niewiele się zmienia. A pomysł na swój oryginalny styl Pastor ma taki: militarny dryl wzięty został od ojca - wojskowego, przydomek Pastor, również po nim, bo po odejściu z armii podoficer Troy (to nazwisko, jakby ktoś nie wiedział) został duchownym. Jednak tematyka odbiega jednak od tego, co ojciec (jak mniemam) mówi podczas kazań. I nie są to, szczerze mówiąc teksty wybitne: 'I been in the army 22 years to today \ I rock my fatigues, I rock my muthafucking yay \ I sweep on the bump and let it rid e on y'all punks \ The streets my army and I been ready off the jump \ Muthafuckers i'ma soulja' - nieco to wszystko kojarzy się z czołgiem Mastera P. Może i nie o to tu chodzi, bo te kawałki to raczej takie południowe hymny do ryczenia wraz z wokalistą, a styl dostosowany jest do wizerunku instruktora musztry w US Army, który koci świeżaków. Mocne, ale może być irytujące.
    Bo trzeba być fanem Pastor Troy'a, żeby zdzierżyć jego wycie na tych cykaczach przez ponad godzinę. Owszem, zdarzają się kawałki całkiem porządne - wszak zgromadzono tu najlepsze rzeczy z ostatnich kilku lat przed rokiem 2000, w tym przebój z Ludacrisem, jednak ci, którzy nie przepadają za południowym rapem, zwariują w ciągu pierwszych 5 kawałków. Nie jest to zły album, ale z tym prezydentem, to Troy przesadził.

OCENA: 3+\6



środa, 27 listopada 2013

TILL DEATH DO US PART - D.S.G.B.


Khaotic Generation 2003

1. D.S.G.B. (Intro)    
2. Sittin' On Thangs    feat. DELILAH    
3. King Of The Hill    feat. WICKET   
4. The Devils Trying    
5. I'm Outside (Skit)    
6. I'm Outside Ho    
7. My Pockets    
8. The Wrappa   feat. WICKET    
9. Who Down 2 Ride    
10. D.S.G.B.    
11. On My Block    
12. In My City    feat. THE KLONES    
13. Make Em Get That Money Right    
14. Off In Dis Game    
15. Bust Ya Head    
16. Hit Em Wit The Pump    
17. Till Death Do Us Part    
18. Phone Call (Skit) 
19. Sam Diss

    DSGB to Down South Georgia Boyz, kolektyw złożony z takich rapperów, jak Pastor Troy, Lil Pete, Pin Head The Hellraiser i Black Out. 'Till Death Do Us Part' to ich drugi album, nagrany przy pomocy przede wszystkim samego Pastor Troy'a, bo to przecież on ma największy fejm i najwięcej możliwości spośród całej czwórki. To w zasadzie Pin i Black Out są na dokładkę, bo nawet Lil Pete jest samodzielnym rapperem.
    Pastor Troy, jako legenda sceny z Atlanty, sam wyprodukował część podkładów oraz czuwać osobiście nad brzmieniem krążka. Dał natomiast pole do popisu dla innych, często równie utytułowanych producentów. Mamy tu podkłady od DJ Toomp (legenda południa, zaczynający w latach '80 z The 2 Live Crew i MC Shy D), Taj Mahal i Da Masta to protegowani Troy'a, Slim z grupy r&b 112, Cooley C (znany z płyt Ghetto Mafia, Youngbloodz i samego PAstora), DJ Threat, Drumma Boy, David Banner (znany rapper i producent) i Midnight Black, którego można usłyszeć na tylu płytach, że nawet ciężko policzyć, od Lil Jon'a, przez 8Ball & MJG do Playaz Circle. Mamy tu zatem typowe, południowe podkłady z XXI wieku - cykające, o plastikowych werblach i stopach, połamanych bitach, wraz z syntetycznymi melodyjkami, przeplatanymi co jakiś czas żywą gitarą, czy basem. Całość produkcji jest hałaśliwa i plastikowa - produkt wybitnie dla fanów South Side.
    Na majkach dominuje tu wrzask Pastor Troy'a, zrównoważony nieco przez spokojniejszą resztę. Lil Pete ma wysoki głos i rymuje szybko, akcentując mocno każde słowo. Black Out to nieco bardziej zrównoważona wersja Pastora - taki miks z Fiend'em: zdarty głos i spokojniejsze flow, bez darcia japy. Pin zaś ma chyba najbardziej normalny styl, zawijający jednakże końcówki wersów z typowo południową swadą. O czym zaś wyją rapperzy? Niczym konkretnym. Pieprzą bzdety na temat swojego miasta i jak zajebiście reprezentują, czasem wspomną coś o ciężkim żywocie w tej grze, pochwalą się, że mają broń (toys\straps\gunz), ale w gruncie rzeczy to bełkot. To takie lokalne hymny z refrenami, do których wszyscy mogą drzeć sobie mordy i nie będzie słychać różnicy. Treści tu nie ma praktycznie żadnej.
    Ot i mamy kolejną, południową produkcję. Sprzedaż podniosła niewątpliwie obecność P. Troy'a, choć album zebrał świetne oceny wśród fanów południowego rapu. Jednak nie oszukujmy się, zwykły fan rapu, nienawykły do tego cykania, wyrzuci album byle dalej za okno. No i tak to jest. Baaardzo przeciętne, by nie rzec słabe.

OCENA: 2+\6


niedziela, 18 listopada 2012

ATTITUDE ADJUSTER - PASTOR TROY

Real Talk 2008

1. It's On (Intro)
2. I'm Hot (I Got That Lava)
3. Street Law
4. Dread & Alive
5. For My Soldiers
6. My Box Chevy
7. Do You Wanna Dance?
8. Strap Up (Skit)
9. 15 Blocks
10. Down to Ride
11. Attitude Adjuster (Skit)
12. License to Kill
13. Put Him on the Scope
14. PT Cruiser (Outro)

    Fani południowego rapu na pewno będą wiedzieć, kim jest Pastor Troy. Legenda południowego rapu z miasta Augusta, wydaje w 2008 swój 12 (!!) album, tym razem dla Real Talk Entertainment, labelu znanego z wydania m.in. płyt Spice 1, Bone Thugsów, Sheek Louch, AZ, 8Ball & MJG, MC Eiht i wielu, wielu innych. Pastor jest wprawdzie legendą, zwłaszcza w stanie Georgia, ale poza Stanami znany jest słabiej.
     Produkcją płyty zajęli się Vince V, Big Hollis & Preach i Real Talk Ent., ludzie, którzy obrabiają, że tak powiem, większość szeroko pojętej sceny w i wokół Atlanty. Nie może zatem zdziwić, że podkłady są kwintesencją stylu crunk i wpierdalają Ci w uszy miliony hajhetów na sekundę, a werble są pudełkowate. Nie brakuje tu jednak sampli - choć są one często bardzo oczywiste - cóż może być mniej tajemniczego, niż wokal Stinga w refrenie 'For My Soldiers'? Niemniej jednak, nie możemy się oszukiwać, że album trafi w gusta wszystkich słuchaczy hip hopu. Polubią ją tylko fani durrty souf.
    Troy aka PT Cruiser posiada bardzo agresywny styl rymowania, a jego teksty nie są bynajmniej kontrastem dla flow - wręcz przeciwnie - są pełne przemocy i seksu: 'In Da black SS, Dat 96 \ With dat Teflon vest, ready 2 hit \ A nIgga up 4 da work, I know he got it \ N Ain't Bout 2 be A whole Lotta talk About it \ Smoke a fat blunt, just 2 get my mind right \ Put some bullets in my clip, so my nine tight \ Ready to ride, You thank I Give a fuck! \ Walk Up In da studio N hit dey ass up \ 1st nigga buck, 1st nigga gettin fired' - czyli, jak widać, takie mordercze bragga z pistoletem. Pastor lubi odnosić się do stylistyki militarnej, kończyć rymy na to samo słowo (np. nigga doskonale rymuje się z nigga), ale to zabieg dość częsty w południowym rapie. Nie ma tu prawie gości, więc PT wypełnia sobą cały album i nie ma przerwy od tego żołniersko-ulicznego, nie oszukujmy się, bełkotu. Pastor nie otwiera żadnych nowych drzwi swoją lyriką, wręcz wyważa już dawno otwarte, nie tylko kretyńskimi refrenami, ale i tekstami w ogóle...
    Podsumowując, nie powiem, żeby to był najbardziej udany album PT Cruisera. Słyszałem lepsze, choć on sam jest średni. W sumie, kiedy nie rozumiesz, co on pierdoli, może się podobać, bo ma niezły flow i potrafi pojechać różnorodnie. Jednak nawet jego fani nie przyjęli albumu z zachwytem, choć nie jest to taka słaba płyta. Południowy średniak.

OCENA: 3\6