RAP AROUND THE WORLD

Ta strona poświęcona jest rapowi z całego świata. W hip hopie siedzę ponad 25 lat, zbieram płyty i nie ściągam ich z netu - chyba, że są to nielegale. Moja kolekcja płyt sięga ponad 15.000 sztuk - muszę chyba kupić większe mieszkanie, aby jeden pokój przeznaczyć TYLKO na płyty CD :) Nie spodziewaj się linków z downloadem - na pewno gdzieś sobie daną płytę znajdziesz - nie tu. I nie spodziewaj się też wielu nowości - ostatnio hip hop śmierdzi. Spodziewaj się za to recenzji rapu z ponad 100 krajów, albumów takich bardziej znanych i takich, o których słyszysz po raz pierwszy - może po taką płytę sięgniesz? Zapraszam na podróż po świecie hip hopu.
## Na dole dodałem flagi, żeby łatwiej było znaleźć coś z odpowiedniego kraju :)
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ultramagnetic mcs. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ultramagnetic mcs. Pokaż wszystkie posty

sobota, 24 maja 2014

THE B-SIDE COMPANION - ULTRAMAGNETIC MCS

Next Plateau 1997

1. Ego Trippin' 2000 (Remix)
2. Watch Me Now ('97 Remix)
3. A Chorus Line 2000 (Remix)   feat. TIM DOG
4. Live At Tramps (July 11 '97)
5. Feelin' It (Radio Promo Remix)
6. Ultra Reunion
7. MC's Ultra Part 2 (Remix)
8. Mentally Mad ('97 Remix)
9. Break North '97 (Remix)
10. Message From The Source (Remix)
11. I'm On
12. Bait ('97 Remix)
13. Kool Keith Model Android # 406
14. Funky (12in. Version Remix)

    Ultramagnetic MC's to legendarny skład. Na tyle legendarny, że czasem wytwórnie nie pytają wszystkich członków o zgodę na wydanie płyty - wystarczy opinia jednego i juz mamy kolejną płytę zespołu, który nie istnieje. 'The B-Side Companion' to zbiór remiksów, stron B singli i niepublikowanych utworów, które są niewątpliwie gratką dla fanów nie tylko Ultramagnetic MC's, ale i rapu w ogóle.
    Nie ma tu żadnych spektakularnych postaci, które by zrobiły te remiksy. To nadal Ced G i Kool Keith, jedynie wspomaga ich Spaceman, funkowy muzyk. Kool Keith w momencie wydania płyty stał już jedną nogą w kostiumie Dr. Octagona, więc nic dziwnego, że te niby nowe traki są mocno wykręcone elektronicznie, zachowują jednak odpowiednią porcję funku. Nie zawsze jest to wersja lepsza od oryginału - co tam, często jest zwyczajnie gorsza, z jednej strony oszczędna, z drugiej atakująca uszy hałaśliwymi samplami. Szczerze mówiąc, oryginały wchodzą o wiele lepiej i tutaj ciężko się oprzeć wrażeniu, że album skompilowany został na siłę i dla kasy.  
    Lirycznie nie mamy tu nic nowego - wszak to same remiksy, z wyjątkiem trzech niepublikowanych wcześniej 'I'm on', 'Kool Keith model android' i 'Ultra reunion', mające zapowiadać dalsze wspólne prace grupy, co jednak oczywiście nie doszło do skutku, bo nie było już porozumienia między jebniętym Keithem, a resztą składu. A bez Keitha to już nie to samo, prawda? Bo przecież jest on bardzo charyzmatycznym rapperem, mającym szalone porównania i mnóstwo rymów, odnoszących się do seksualnych dewiacji, które wprawdzie rozwinęły się na jego solówkach, ale już na UMCs dało się słyszeć echa jego perwersji. Niedocenianym natomiast rapperem jest Ced G, ze swoim głębokim głosem, lirycznie wcale nie odstawał od Keitha, czasem nawet przewyższając lidera elokwencją. Jako trzeci, nieoficjalny członek zespołu, udziela się tu również Tim Dog, kolejny kontrowersyjny rapper, hardkorowy świadek Jehowa. To znane z wcześniejszych płyt bezkompromisowe bragga, jebanie i mieszanie z błotem słabych rapperów - wspaniała lekcja dla wacków.  
    No cóż, pozbierano jakieś strony B singli, jakieś wymyślne remiksy, niepublikowane kawałki, ale to ma wartość tylko dla zagorzałych fanów. Resztę płyta może zmulić i zniechęcić, zwłaszcza, jeśli zna się doskonale wersje podstawowe. Ok, 'Message from the source' ma całkiem przyjemny remiks, 'Bait' ujdzie, ale to już nie to samo. Wymuszona płyta, która nie buja, tak jak wersje oryginalne.

OCENA: 3\6 


wtorek, 10 września 2013

FUNK YOUR HEAD UP - ULTRAMAGNETIC MC'S

Mercury 1992

1. Introduction to the Funk
2. Intro
3. MC Champion
4. Go 4 Yours
5. Blast from the Past
6. Funk Radio
7. Message from the Boss
8. Pluckin' Cards
9. Intermission
10. Stop Jockin Me
11. Dolly and the Rat Trap
12. The Old School    feat. COLD CRUSH BROTHERS
13. Bust the Facts
14. Murder and Homicide
15. You Ain't Real
16. Make it Happen
17. I Like Your Style
18. Bi-Lingual Teaching
19. Poppa Large
20. Moe Love on the 1 And 2
21. Porno Star     feat. TIM DOG
22. The P.M.R.C. ID  
23. Chorus Line Pt. 2    feat. TIM DOG

    Po ogromnym sukcesie pierwszej płyty 'Critical Beatdown', Kool Keith, TR Love, Ced G i DJ Mo Love wydali album numer dwa. Jednak nie było to to, czego oczekiwali fani - głównie z powodu tego, że wytwórnia sama zajęła się miksowaniem płyty, co nie wyszło albumowi na dobre - tym bardziej, że podobały się te kawałki bez remiksów. Dlatego płytę spotkała totalna porażka komercyjna. Ale czy również muzyczna?
    Jak głosi słowo wstępne, to najbardziej funkowy album w galaktyce. Ced Gee, DJ Moe Love i Kool Keith poszli utartą przez pierwszy album ścieżką, robiąc hałaśliwe podkłady, oparte na gęstych, funkowych samplach, z lawiną skreczy Moe Luv. Jednak najgorsze jest to, że na singlach, które spodobały się fanom, były jedynie remiksy, których nie ma na albumie. Jednak wcale nie chodzi o to, że płyta ma złą produkcję, bynajmniej. Kawałki takie jak 'Funk radio', 'Poppa large', 'Pluckin;' cards' to absolutne sztosy i w zasadzie mogą być dołączone do jakiegokolwiek zestawienia i tam błyszczeć. To takie wybuchowe połączenie chaosu spod znaku Public Enemy z kompletnie nową jakością rapu, jednak 4 lata po albumie debiutanckim, fani liczyli na kosmiczny album, który rozsadzi wszystkim głowy. Tak się nie stało, choć płycie naprawdę nic nie brakuje. A kawałek 'Moe Love on 1 and 2', to turntablistyczny popis DJ Moe Love, który, przyznam, w 1992 położył mnie na łopatki i uwielbiam ten trak do dziś.   
    Największą gwiazdą zespołu jest niewątpliwie nieobliczalny i szalony Kool Keith. Nie waha się opowiadać o swoich seksualnych dewiacjach ('Porno Star'), jak i również zmieszać z błotem takich rapperów, jak Kool Moe Dee, De La Soul, ATCQ, KRS 1, Monie Love, Nikki D, czy X-Clan. Keith się nie boi, tylko ścina łby przy samym karku, używając czasami kretyńskich i błazeńskich porównań ('jesteś miękki jak kalafior') ale... jemu uchodzi. Ced G i TR Love są tu niejako na doczepkę, aby zrównoważyć szaleństwo Keitha. Nie oszukujmy się zresztą, TR Love, choć naprawdę niezły (sprawdź jego wersy na 'Funk radio'!), pojawia się z rzadka, więc to na Ced G leżał obowiązek równoważenia swoimi rymami szaleństwa - i w sumie szło mu to naprawdę dobrze. Dobrym zabiegiem było również zaproszenie odchodzących już wówczas w cień legend Cold Crush Brothers. Na płycie znalazł również swoje miejsce dawny i nieoficjalny członek zespołu, szczekający pies Jehowa, Tim Dog.    
    Czy płyta zasługiwała na odrzucenie przez fanów? Dziś inaczej się na to patrzy. Z perspektywy czasu to świetny krążek, choć brak na nim tych hitów, które złapały za serce fanów rapu w 1992. Dlatego na osłodę dam linka do właściwego kawałka Poppa Large :)

OCENA: 5-\6